Opgieting

Aufguss = the process of pouring water on hot stones to increase humidity, which effects a pleasant feeling of warmth.

De sauna. Geen betere plek om even tot rust te komen, hoofd te ledigen van overtollige ballast en je lichaam te wentelen in luxe badweelde. Het werd hoog tijd dat ik mij daar weer eens aan zou overgeven. Afgelopen zaterdag met vrouw en bevriend stel dus een lange sessie gehouden. Geloof me, dat werd tijd ook! We kozen ditmaal voor de vrij nieuwe accommodatie van Sauna Ridderrode, mede vanwege hun veelbelovende website. Bovendien op een steenworp afstand. Een recensie:

Wat vooral opvalt aan dit saunacomplex in de Kennemerduinen is de inrichting. Is het klassiek? Is het Oosters? Is het modern? Feit is dat er een overdaad aan “bling-bling” is gebruikt. Tegen kitsch aan. Het doet af en toe zeer aan de ogen en dat bevorderd de rust natuurlijk niet. Geen vierkante centimeter lijkt vergeten. Overal bevindt zich wel een lampje of accessoire. Hoewel zelf meer een liefhebber van strakke eenvoud heb ik het toch (nog) niet als storend ervaren. Ik vond het eerlijk gezegd wel vermakelijk, de drukte van het aanwezige publiek verdwijnt in de drukte van de omgeving en in de tuin stond zelfs een overdreven bronzen beeld wat ik zo mee had willen nemen. Leuk voor thuis, zeg maar. Qua onderhoud lijkt het mij voor de arme medewerkers echter een crime. Belangrijker zijn natuurlijk de voorzieningen. En die zijn ronduit goed te noemen. Luxe, modern en splinternieuw.

We begonnen met een relaxed kruidenbad. Dit bad had de grootte van een klein zwembad. Het bevond zich in een afgesloten ruimte met gedempt rood licht. Stilte was vereist en de aangename temperatuur van dit alles deed mij bijna onmiddellijk in slaap vallen. Als bevond ik mij in een behaaglijk warme, veilige baarmoeder… Ik weet het, dat klinkt voor geen meter maar ik kan geen betere vergelijking bedenken. Hier konden wij helaas niet eeuwig blijven, al was het alleen maar om niet opnieuw in SpongeBob te veranderen, want ook de sauna’s (prima), zwembad (aangenaam), stoombad (relaxed), dompelbaden (brrr), eten (lekker), rustruimtes (vernieuwend), etc. moesten geprobeerd worden. Conclusie: hier ga ik nog een keertje terugkomen. En daarna ook nog wel een keertje.

Eén ding is zeker het vermelden waard: de “Aufguss”. Met meer man en vrouw dan de saunacabine aan kan zitten we naakt opgestapeld op elkanders handdoeken te wachten op de Aufgussmeister. Deze man, gekleed in korte broek, is in het bezit van vier emmertjes water waarin magische extracten opgelost. De sauna is behaaglijk want warm (85 graden Celsius) en droog (5%), de spanning is te snijden. We pretenderen naar de muur, grond of plafond te kijken maar we kijken naar elkaar zoals je in een sauna doet. De ceremoniemeester gooit een pollepeltje water op de stenen. Een sissende damp stijgt op en doet de temperatuur dalen maar de gevoelstemperatuur onmiddellijk toenemen. “Appel”, bromt de ceremoniemeester. En warempel, een weeë appellucht dringt de neusholten binnen. Het wordt nog warmer en vochtiger in de cabine want naast de waterdamp begint ook het zweten van de aanwezigen enorm toe te nemen. Dan ledigt de man in korte broek de complete emmer op de stenen en begint bezwerend met een handdoek te zwaaien. Ik word overspoeld door een golf van gloeiend hete waterdamp welke zich als duizenden naalden in mijn vel prikt. Mijn adem stokt maar ik geef geen kik. Om mij heen wordt gekreund, een enkeling vlucht de sauna uit. Slechts hen, doorgewinterde saunagangers voorzien van een door ouderdom gelooide huid lijkt het niet te deren. De mist trekt op en je denkt het ergste gehad te hebben. “Dan nu de emmer met hyacint”,  mompelt de beul, en gooit een pollepel gif op de stenen. Opnieuw de warmte. De hele emmer erop, de verzengende hitte in een allesvernietigende tsunami. Ik zie niets meer, mijn haar lijkt uit te vallen, mijn scrotum daalt tot tussen mijn knieën, zweet gutst uit elke porie. Maar ik geef geen kik. Kan ook niet, keel is dichtgeschroeid. Save me, save me, save me… I’m naked and (not so) far from home…

Pauze. We verdringen ons de cabine uit, op weg naar buiten. Frisse lucht. Koele lucht. Een dompelbad, het mooiste wat er op aarde is. Ik duik er in en ben gered. Mijn haar zit nog op mijn hoofd, mijn scrotum neemt zijn bescheiden afmetingen weer aan en ik kan weer zien. Zien hoe er een schaal fruit gebracht wordt, welke geplaatst wordt tussen de zwijgende, oververhitte mede-saunagangers. Hoe treffend hier de vergelijking die Susan eerder op de avond maakte, toen we nog toeschouwer waren: alsof het hier het voederen der apen betrof. Want stel je voor: twintig poedelnaakte, door de hitte verdwaasde, dampende mensachtigen die zich en masse op de schaal storten… Deze was dan ook in een mum van tijd leeg.

Toch weer naar binnen voor de tweede sessie. Minder aanwezigen nu. Ik ga laag zitten. De beul herstart zijn ceremonie. Nog twee emmers te gaan. Lavendel en mint. Aangenaam nu. Er worden ijsklontjes uitgereikt. Ze smelten op je huid, heerlijk koel. Het is prettig vertoeven nu hier. Der Aufgussmeister verlaat de cabine. Verdwaasd blijf ik achter, nagenietend in een übersauna-roes…

Ik zei het al: geen betere plek om even tot rust te komen. Ik moet het weer vaker doen. Overigens... op bijgevoegde foto ben ik zelf net buiten beeld. Als je goed kijkt zie je nog een stukje van mijn pink, linksonderin. Maar het geeft (is) een aardig beeld... :-p