But I Like It (een poprecensie)
Vroeger, d.w.z. halverwege jaren 80, begin jaren 90, verslond ik elke nieuwe uitgave van Oor's Popencyclopedie en was er geen band of muziekstroming die mij ontging en waar hun roots lagen (meestal The Doors of The Beatles, maar ook The Velvet Underground, Byrds (R.E.M.!), Led Zeppelin, Joy Division). Maar ergens raakte ik het spoor bijster en bleef vooral albums draaien uit mijn persoonlijke "Album Top Tien Allertijden", waarvan de helft dientengevolge uit klassiekers uit de jaren 80 bestaat. Al naar gelang mijn stemming van dat moment. Was ik in mineur, dan was het heerlijk onderdompelen in het zwaar deprimerende "Unknown Pleasures" van Joy Division. Was ik blij, dan het euforische "New Gold Dream" van Simple Minds. Geil? Dan het debuutalbum van The Doors ("Let me sleep all night, in your Soulkitchen...") of zelfs "Nevermind" van Nirvana. Verliefd? Hmm, "Ocean Rain", Echo & The Bunnymen, Chris Isaak in echt sentimentele buien. Sporadisch pakte ik eens wat nieuws op, zoals Radiohead's "O.K. Computer", die niemand kan zijn ontgaan. Alle stemmingen verpakt in 1 onovertroffen meesterwerk. Overigens is ook Radiohead's laatste, "Hail To The Thief" een juweeltje.
Hoe verfrissend was dan ook de ontdekking die ik verleden week deed. Een collega, nota bene eentje die als jonge hippie het Kralinger Popfestival bijwoonde, maakte mij attent op "A Rush Of Blood To The Head" van het Britse viertal Coldplay. Na 1 keer draaien had ik al door iets speciaals te beluisteren. Na nog een keer draaien vond ik het mooi. En na nog eens een keer draaien vond ik het prachtig. Nu moet ik bijkans huilen van deze muziek. Subtiele pianoakkoorden, zalvende gitaarlijnen, engelachtige zang van Chris Martin vol smart maar nergens over de top. Dit alles ingebed in stuk voor stuk prachtige, melancholische en melodieuze songs. Liefdesliedjes feitelijk, dat wel. Over verloren en onbereikbare meisjes. Maar dat is altijd al een hoofdingredient van liedjes geweest. Toegankelijker dan de kwellingen die Thom Yorke van Radiohead ten gehore brengt, een stem die doet denken aan Echo & The Bunnymen's Ian McCulloch, harmonie waarin ik vaag The Jesus & Marychain herken (anderen zeggen Radiohead). Maar bovenal verfrissend en op zichzelf staand. Een klassieker. Nu al.
Coldplay is mijn nieuwe favoriete rockband, dat wil zeggen, naast Radiohead. En vooruit, ook R.E.M.
Arthur's Top 10 All Time Favorite Albums
1. O.K. Computer - Radiohead
2. Nevermind - Nirvana
3. Exile On Main Street - The Rolling Stones
4. Ocean Rain - Echo & The Bunnymen
5. The Queen Is Dead - The Smiths
6. Darkness On The Edge Of Town - Bruce Springsteen
7. Automatic For The People - R.E.M.
8. Darklands - The Jesus & Mary Chain
9. Unknown Pleasures - Joy Division
10. A Rush Of Blood To The Head - Coldplay
Yo, bro.....
Volgens mij had ik Coldplay al een keer getipt...
Was je er zeker niet bij met je hoofd (stoned zeker ? )
;-D
Je site ziet er goed uit....
Greetz Thedor
Geplaatst door: Thedor | 09/01/2004 om 09:50 nm
... Als een garnaal. A known pleasure :-) Tnx.
Geplaatst door: Artorius | 09/01/2004 om 10:14 nm